داستان مبدأ
در مرداد، فصل برداشت زغالاخته در باغهای شیبدار هوراند و کلیبر فرا میرسد. چیدن میوه در گرمای روز و روی سراشیبیهای تند انجام میشود و برگ زیر درخت در تماس با عرق، سوزش ایجاد میکند. پس از چیدن، میوهها را روی سنگ میریزند و با فشار آرام سنگ دیگر، هستهها را جدا میکنند. گوشت بیهسته یا همان «موخشر» را روی صخرهٔ تمیز و صاف جلوی آفتاب پهن میکنند تا خشک شود. محصول خشک را «ترشی ذغال» مینامند. از حدود هفت کیلو میوهٔ تازه، تقریباً یک کیلو محصول خشک به دست میآید. قیمت پایین این محصول در مقایسه با محصولات کشاورزی دیگر، سالها کار سخت چیدن و خشککردن آن را کمتر دیده است.
